Hallo allemaal 
Om meteen iedereen gerust te stellen: alles gaat hier prima, en artoeditoe is eindelijk weer back in business. Ik was er zelf wat van geschrokken maar inderdaad: het is al een goeie 3 weken geleden dat ik hier nog eens van me liet horen. De tijd is werkelijk voorbij gevlogen, en was – naast de dagtaak op de unief – druk gevuld met allerhande regelingen treffen en eindeloze kleine en grote shoppinglijstjes afwerken.
Daarbij kwam nog eens het feit dat ik thuis voorlopig niet op internet kon. Maar dat is sedert deze avond – dankzij mijn Time Capsule die ons netwerk netjes draadloos verspreidt over het hele huis 
– helemaal verholpen. En zoals je hierboven ziet is vandaag ook mijn desktop computer aangekomen: met gepaste trots heb ik een blinkend nieuwe iMac 21.5″ in mijn immer groeiende Apple familie verwelkomd.
Ondanks de tijdelijke stilte merk ik dat toch heel wat mensen geregeld zijn komen kijken op mijn blog, waarvoor dank! Nu ik stilaan helemaal geïnstalleerd begin te geraken in mijn nieuwe stekje, kunnen jullie de komende periode een aantal berichtjes over de gebeurtenissen van de afgelopen weken verwachten.
En de storm? Die slaat gedeeltelijk op de hectische verhuis- en inrichtingsdrukte, en anderzijds op het feit dat ons regenseizoen (ruwweg eind december tot begin april) volop aan de gang is. De vlagen worden hier rain storms genoemd, en soms volkomen terecht. Naast buien genre ‘van over de Noordzee’ die geregeld voorbij trekken, zijn het af en toe niet minder dan monsterlijke wolkgedrochten die de Stille Oceaan onze richting uitblaast.
Twee weken terug hebben we een fijn nachtelijk voorbeeldje gehad, met plens- en hagelbuien, rukwinden tot 100 km/u en als toetje tussendoor wat gratis bliksemvuurwerk. De dag erna lagen de straten bezaaid met stukken palmboombladeren en ander afgewaaid plantmateriaal, terwijl het verzamelde afloopwater de goten op een wildwaterrivier deed lijken. Best wel fascinerend allemaal, want begrijp me niet verkeerd: ik heb verre van te klagen. Ik kan alleen maar vaststellen, bijna met schaamrood op de wangen, dat de minimumtemperatuur dikwijls een stuk hoger uitkomt dan de maximumwaarde in Europa, en ik nog maar zelden kouder dan 15°C heb gezien in de namiddag.
Het is daarom, zeker vanuit Belgisch perspectief, haast gênant te merken hoeveel locals het jammer voor me vinden dat ik in deze tijd van het jaar ben gekomen, nu ‘het weer zo slecht is’. Eén ding is wel duidelijk: zij dwalen gigantisch en beseffen blijkbaar niet hoe verwend de Amerikaanse Westkust is. Een paar dagen klimaatstrafkamp in België zou hen misschien geen kwaad doen…
Ik duim in elk geval met jullie mee dat de winterprik ginder (die maar eindeloos lijkt te duren) snel plaats ruimt. Verwarmende groeten en tot héél binnenkort!
Jawadde dadde! Bjorn is back in the air!
De iMac is er dan eindelijk gekomen! Mail dan maar es je ervaringen aan een mede iMac-gebruiker! In België hebben we maar schaarse momenten dat we kunnen vertellen aan een tijdelijke bezoeker dat hij of zij op het gepaste moment neerstreek in ons “liliputterlandje”, want het regent hier 3/4 van het jaar! (of lijkt dat alleen maar zo? :p)
“Klimaatstrafkamp”, daar moest ik toch wel even om lachen. Het is fijn om te lezen en zien dat je toch al begint te settlen ginder. Ik wil je bij deze ook nog van harte danken voor het leuke nieuwjaarskaartje.