Californication

Met een dag vertraging (ons internet had gisterenavond kuren en saboteerde zo mijn blogintenties) laat ik met plezier even weten dat ik maandagavond weer veilig in Santa Cruz ben beland. Hoog tijd om mijn schrijfachterstand weer wat verder weg te werken met een flashback-item.

De hectische bezigheden van vorige maand hebben heel zeker vruchten afgeworpen. Ik heb mij hier – mede dankzij de voorsprong die ik had door de ervaring van mijn vorig verblijf – in sneltreinvaart ingeburgerd. Ik voel me ondertussen helemaal thuis in mijn nieuwe woonst, mijn kamer is quasi volledig ingericht, loop al een hele tijd met een Amerikaans gsm- en bankkaartnummer op zak… En vorige week donderdag ben ik (na de theoretische test die ik in oktober vorig jaar al succesvol had afgelegd) geslaagd voor de praktische proef voor een Californisch rijbewijs, dat tegelijk als identiteitskaart fungeert.

En nu we toch bij de DMV (Department of Motor Vehicles) beland zijn: de misschien wel grootste verwezenlijking, althans vanuit op en top Californisch standpunt, is het uitbouwen van mijn mobiliteit: ik heb een paar weken terug een auto gekocht! (Tweedehands, uiteraard.) Het was verre van mijn grootste prioriteit, maar een onverwachte buitenkans dook op toen een kennis van één van mijn uniefcollega’s zijn goed onderhouden en rijkelijk van opties voorziene Passat te koop aanbood. Met een fikse vriendenkorting bovendien, dus ik besloot na een geslaagde inspectie en testrit de superdeal met beide handen te grijpen.

Want sowieso: het zou er ooit toch wel eens van komen. Net zoals bakstenen goed schijnen te aarden in Belgische magen, stroomt langs de Westkust pure gasoline doorheen de aders. De Staat is bedrieglijk groot (de totale oppervlakte is groter dan Duitsland en België tesamen) en openbaar vervoer is behalve in en tussen de grote steden zeldzaam. Er wordt dus vrolijk van hot naar her gereden dat het een lieve lust is. Het is verre van abnormaal om ‘eventjes’ van San Francisco naar Los Angeles te rijden – een goeie 600 kilometer – en ook ik begin al heel goed te wennen aan de grote afstanden.

Die lange ritten groeien trouwens dikwijls uit tot een waar festijn, dankzij de brede en heel efficiënt georganiseerde snelwegen en vooral de spectaculaire landschappen eromheen. En ze hoeven geen financiële aderlating te zijn: de brandstof is heel betaalbaar. Voor de geïnteresseerden (let op: kans op frustratie): de benzine staat momenteel ongeveer 3 dollar per gallon, omgerekend  €0,58/liter – ik had u gewaarschuwd. Ik ben dan ook heel tevreden met mijn half-Europese vierwieler, en hij is al een uitstekende bondgenoot gebleken op diverse weekenduitstapjes.

Maar nu moet je mij excuseren: tijd voor een ander uitstapje… vanaf mijn bureau, om mezelf dringend lekker zacht in bed te parkeren. Miep-miep!