We flitsen even een paar weken terug, meerbepaald om de draad van mijn ‘presidentiële’ uitstapje op te pikken. Tijdens mijn vorig relaas over dat verlengde weekend was ik net in Santa Rosa beland. Klaar voor het échte doel van mijn trip: opnieuw op verkenning trekken in de Napa en Sonoma Valleys. Deze wijnstreken zijn zeker niet de grootste qua volume (samen leveren ze ’slechts’ 16% van de totale wijnproductie) maar wel veruit de meest klinkende namen in vinologisch Californië.
In combinatie met de indrukken opgedaan tijdens een vijfdaagse rondreis in 2008, beginnen zich stilaan een paar duidelijke lijnen af te tekenen. Het moet gezegd: niet altijd met het verhoopte resultaat. Over het algemeen, moet ik toegeven, ben ik maar eerder sporadisch onder de indruk van hetgeen ik degustatieglasgewijs krijg voorgeschoteld. Om nog te zwijgen van het meestal erg prijzige kaartje dat aan de flessen in kwestie hangt.
Jazeker, wie geduldig zoekt komt af en toe een heerlijk en betaalbaar pareltje tegen. Maar dikwijls missen de wijnen zuur en complexiteit en neigen vooral de rode soms naar overrijpe fruittonen. Allemaal wellicht een gevolg van het té aangename klimaat en de focus op monocépages, hoewel dat laatste stilaan aan het veranderen is. Inspelend op wat leeft onder de trendy wijndrinkers zijn de blends, assemblagewijnen van verschillende druivenrassen, aan een opmars bezig. Een evolutie die ik met veel plezier en goedkeurend gewals toejuich. Hoewel gemiddeld genomen ook hier de prijs-kwaliteitsverhouding (nog) niet kan tippen aan wat de Oude Wereld te bieden heeft.
Heb ik dus na kort – evenwel op eikenhout gerijpt – beraad de Robert Mondavi’s van deze wereld afgeschreven en Wine Country definitief de rug toegekeerd? Nee, verre van. Meer dan ooit tevoren heb ik met volle teugen genoten van de natuur- en andere pracht die deze streek te bieden heeft. De architectuur en chique grandeur van sommige wijnhuizen is om vingers bij af te likken – soms in tegenstelling tot het druivennat dat ze serveren 
– en de landschappen ronduit grand cru classé. Zelfs voor totale geheelonthouders valt daarom in mijn ogen de Napa/Sonoma experience niet te versmaden.
Als uitsmijter nog dit. Ik heb proefondervindelijk vastgesteld dat reizen in zonovergoten wijnstreken en klassieke muziek, in het bijzonder de Zomer uit De Vier Seizoenen, uitstekend samengaan. Doe er Vivaldi-gewijs uw voordeel mee tijdens het doorbladeren van mijn foto-album, zou ik zeggen 
Prachtige foto’s! Misschien moet ik toch maar eens herdenken waar ik dit jaar op verlof wil gaan.
Uiteindelijk altijd leuk hé, wijnuitstapjes
En een aangenaam muziekje op de achtergrond en het zonnetje zal idd vast en zeker wel wat sfeer creëren 
Hier tegenwoordig ook eindelijk wat zonnige dagen. En nog een vraagje: “Monocépages”, het zal ws. in het jargon wel een bekende term zijn, maar wat is dat precies?